Dag 11: dinsdag 16 september: Jejudo

Dag 11: dinsdag 16 september:

Vanmorgen rustig opgestaan, lekker ontbeten en de koffers opnieuw ingepakt.

Zoals we gisteren al uitgeknobbeld hadden,
zouden we eerst de taxi naar Busan Station nemen.

Van daar uit op de Airport Limousine Bus stappen.

Dus liepen we het hotel uit naar de klaar staande taxi.

Een zuur kijkende chauffeur vroeg waar we heen wilden: Busan Station,

om daarna dus de Airport bus te pakken.

De taxichauffeur begon druk te ratelen dat hij ons ook wel naar het Vliegveld kon brengen….

Nee, dat wilden we niet. Hij boos. Kostte maar 10,000 won…[p.p?] zei hij.

Hij reed naar het Busan Station, stopte en smeet zowat de koffers uit zijn achterbak.

Voor 6,000 won p.p. stapten wij in de van airco voorziene Limo bus.

Het verkeer was nogal druk en de doorstroming voor de auto’s was matig.

Wij blij dat we met de Limobus gegaan waren.

We kwamen bij Busan Airport aan:

er waren maar twee soorten vluchten, naar Seoul Gimpo en naar Jejudo.

Omdat we vroeg ter plekke waren. gingen op het buitenterras 

een cappuccino drinken.

Het was 27’ en een beetje moekerig en er was geen vliegbeweging te zien,

dus gingen we weer naar binnen.

Ik ging eens op onze nieuwe vliegtickets kijken, 

die we gisteren bij Korean Air geboekt hadden, 

en schrok me wild:

op die van John stond vertrektijd 15.05u en die van mij 16.10u!?!

Dus gingen we naar de Korean Air ticket desk daar.

De medewerkster heeft toen de tickets aangepast,

zodat wij allebei tegelijk om 16.10u gingen vertrekken, toch wel leuker.

Zij vroeg ons of we extra beenruimte wilden, natuurlijk, graag;

dus zaten we bij de nooduitgang, mooi.

We konden onze koffers direct inchecken;

Hmm, ze waren zwaarder geworden; 

die van John 21.9kg!! en de mijne 19kg, maar ze mochten gewoon mee.

Hè, hè, eindelijk goed geregeld. Gelukkig dat we vroeg waren.

We hadden eigenlijk wel een beetje trek.

Bij “Sweet Buns Coffee” hebben we een bakkie Cappuccino en een warme Choco,

met een tonijnsandwich er bij genomen.

Vervolgens door het poortje en ja, hoor, natuurlijk ging ik weer piepen.

Met een metaaldetector langs mij heen,
bleek mijn Hello Kitty ketting de boosdoenster te zijn.

Ook mijn Hello Kitty rugzakje bleek onderzocht te moeten worden:

mijn mini parfumstaafje met vlinder waar nog een beetje in zat….
vooruit die mocht mee.

 Na een prima vlucht, namen we de taxi naar ons hotel ‘Oceans Suites” .

Er was geen directe busverbinding.

Jeju Stad ligt in het noorden van Jeju Eiland.

Een prima kamer met uitzicht op zee J.

We gingen wandelen en kwamen eerst langs een soort van kermis.

Toen liepen we langs een Tourist Informationhuisje.

Er gaat een bus naar …

We liepen door en kwamen in een gedeeltelijk overdekt winkelcentrum terecht;

waar weer van alles door elkaar te koop was en waar ook eethuisjes tussen stonden.

Bij “Once Food” gingen we naar binnen.

John wilde eigenlijk wel een stukje vlees,

maar het vlees werd alleen voor 2 personen geserveerd en om nou 2 porties op te eten…

Daarom stelde de Ajuma voor om een Bibimbab met en een zonder vlees te nemen.

John wilden de Gojujang [rode peperpasta] er graag naast hebben, dat gebeurde ook.

Lekker gegeten en gedronken.

Toen we nog wat over de markt rondwandelden hebben we mandarijnen gekocht.

Daar is Jejudo beroemd om {Active Korean J}, wel prijzig maar lekkerrrrrr!

En we kwamen we bij een ondergronds winkelcentrum.

Onbegrijpelijk, een stad onder een stad, met marmeren vloeren…

Daarna heb ik een handwasje gedaan.

We dronken nog een lekker kopje koffie.

J